🙏குரு வாசகம்🙏* *✍️~சித்தர் பாபாஜி அவர்கள் கூறியது*

 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

*🙏குரு வாசகம்🙏*

*✍️~சித்தர் பாபாஜி அவர்கள் கூறியது*

 *தாய் தந்தையர் மறுபிறவியில் மாறக்கூடும்.. உடன்பிறந்தவர்கள் இப்பிறவியிலேயே மாறக்கூடும்..*

 *உறவினர்கள் சில காலங்களில் மாறக்கூடும்..*

 *நண்பர்கள் சில நாட்களில் மாறக்கூடும்..!*

 *ஆனால்..*

 *குருவானவர் எப்பொதும் மாறுவதில்லை..!!*

 *ஆட்டுமந்தைகளுக்கு இடையில் தாய் ஆடானது, தன் குட்டியை சரியாகத் தேர்ந்தெடுப்பது போல..*

*மெய் குருவானவர் இந்த மாபெரும் மனித சாகரத்தில்*

*உன்னை ஒவ்வொரு பிறவியிலும் சரியாகத் தேர்ந்தெடுத்து,*

 *தன் நிலைக்கு உன்னை உயர்த்துவதற்கு,*

 *எந்தவித சுயநலமோ, எதிர்பார்ப்போ இன்றி உனக்காக தன் உயிர், பொருள், ஆவி அனைத்தையும் தத்தம் செய்வதே உண்மையான ஆத்ம உறவு ஆகும்.*

 *எனவே நீ குருவிடம் உன் பக்தியையும், வாழ்க்கையையும் சமர்ப்பணம் செய்வதே..*

 *உன்னுடைய இந்தப் பிறப்பின் உண்மையான ஆத்மார்த்ம - மோக்ச வழி கடமையாகும்.*

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

– ராஜரிஷி. ஜனக மகாராஜர் போதித்த மௌனத்தின் ஞானம் இது!

 – ராஜரிஷி.

ஜனக மகாராஜர் போதித்த மௌனத்தின் ஞானம் இது!

-|  மன்னர் ஜனக ரிஷியும் & ஸ்ரீ சுக முனிவரும் !!

தன் சீடருக்கு ஒரு குருவின் விசித்திரமான சோதனை !!

ஆத்ம ஞானம் தேடும் ஒருவரின் வாழ்வில் குருவின் பங்கை விளக்குவதற்காக, சுக முனிவர் தனது குருவான ஜனக மன்னரைச் சந்தித்த நிகழ்வு.

எவ்வாறு அவரது வாழ்க்கையை மாற்றியமைத்தது என்பதை இங்கே விவரிப்பில் அறியுங்கள்.

ஒரு காலத்தில் சுக பிரம்மரிஷி எனும் மகத்தான ஞானி வாழ்ந்தார்.
இப்போதும் ஒளியுடல் பெற்ற நிலையில் வாழ்பவரும் ஆவார்.

அவர் வேதவியாசரின் ஒரே புதல்வர்.

பிற
மனிதர்கள் பல ஆண்டுகள் கற்று அறியும் வேதங்கள், உபநிஷத்துகள், சாஸ்திரங்கள், யோக ஞானங்கள் அனைத்தையும், அவர் தாயின் கருவிலேயே அறிந்து கொண்டார்.

கருவிலிருந்து வெளியே வந்தபோதே அவர் ஒரு பூரண ஞானியாக விளங்கினார். யாரும் அவரை தனியே தீட்சை கொடுத்து கற்பிக்கவில்லை; ஞானம் அவருடன் பிறந்தது.

ஒருநாள் சுகர், “ஸ்ரீமன் நாராயணரை நேரில் தரிசிக்க வேண்டும்” என்று எண்ணி வைகுண்டத்தை நோக்கிச் சென்றார். வைகுண்ட வாசலில் இருந்த தெய்வீக காவலர்கள் அவரைத் தடுத்து நிறுத்தினர்.

சுகர் கூறினார்:
“நான் வேதவியாசரின் மகன் சுகன். பரமாத்மா நாரணரை  தரிசிக்க வந்துள்ளேன்.”

அவர்கள் அவரைப் பார்த்து,
“உன்னுள் வேதங்கள் நிறைந்திருக்கின்றன. உபநிஷத்துகள் ஒளிர்கின்றன. எல்லா சாஸ்திர ஞானங்களும் உன்னிடமே இருக்கின்றன.

ஆனால் உனக்கு ஒரு குரு இல்லை. குருவின்றி இங்கு அனுமதி இல்லை.”
என்று கூறினர்.
இதைக் கேட்டு சுகர் குழம்பினார்.

“குரு என்பவர் யார்?” என்ற கேள்வி அவருள் எழுந்தது.

அவர் தந்தை வேதவியாசரை அணுகி நடந்தவற்றைக் கூறினார்.

அப்போது வேதவியாசர்,
“உனக்குக் குருவாகத் தகுதியானவர் ஒருவரே உள்ளார்; அவர் மிதிலையின் மாமன்னர் ஜனகர்.”
என்று கூறினார்.

சுகர் ஜனகரைத் தேடிச் சென்றார். அரண்மனையை கண்டவுடன், அதன் செழுமையும் ஆடம்பரமும் அவரைக் கலங்கச் செய்தது.

“இவ்வளவு செல்வச் செழிப்பில் வாழ்பவர் எப்படித் துறவற ஞானியாக இருக்க முடியும்?”
என்று எண்ணி திரும்பி தந்தையிடமே வந்தார்.

வேதவியாசர் மீண்டும் அவரை அனுப்பினார்.
மறுமுறை சென்றபோது, ஜனகர் தன் மகாராணியுடன்  தோட்டத்தில் சந்தோசமாய் இருப்பதைக் கண்டார்.
“இவர் என் குருவாக இருக்க முடியாது.”
என்று மீண்டும் சந்திக்காமலேயே திரும்பி வந்தார்.

இவ்வாறு பன்னிரண்டு முறையும் அவர் சென்று சென்று திரும்பினார்.

பதிமூன்றாவது முறை புறப்படும்போது, வேதவியாசர் கூறினார்:

“மகனே! மனித வாழ்வில் பதினான்கு உயர்ந்த வாய்ப்புகள் உனக்கு உள்ளன. அவற்றில் பன்னிரண்டை நீ சந்தேகத்திலும் முன் முடிவு செய்யும் தீர்ப்பினாலும் வீணாக்கிவிட்டாய்.

இன்னும் இரண்டே வாய்ப்புதான் உள்ளன. கவனமாக இரு.”

இந்த வார்த்தைகள் சுகரின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்தன.

அவர் மீண்டும் ஜனகரின் அரண்மனைக்குச் சென்றார். அங்கு இருந்த ஆடம்பரத்தையும் வசதிகளையும் விரும்பவில்லை; இருந்தாலும் தந்தையின் வார்த்தையை மதித்து உள்ளே சென்றார்.

“நான் மன்னரைச் சந்திக்க விரும்புகிறேன்” என்றார்.
ஆனால் யாரும் அவரைக் கவனிக்கவில்லை.

மன்னர் ஜனகர் விசாரித்தபோது, சுகர் அரண்மனைக்குப் புறம் உள்ள குப்பைகள் எல்லாம் கொட்டப்படும் இடத்தில் நிற்பதாகத் தெரிவித்தனர்.

ஜனகர்,
“அவரை அங்கேயே நிற்கச் சொல்லுங்கள்.”
என்றார்.

சுகர் அசையாமல் நின்றார்.
ஒரு நாள் கடந்தது.
இரண்டு நாட்கள் கடந்தன.
மூன்று நாட்கள் கடந்தன.
நான்கு நாட்கள் கடந்தன.

குப்பைகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அவரது உடல்மீது விழுந்தன.

இருந்தும் பிறப்பிலேயே புனிதரும் தூயவருமானஅவர்   அசையவில்லை. எதனையும் சட்டை செய்யவில்லை.

நான்காம் நாள் ஜனகர்,
“அவரைக் குளிக்கச் செய்து, புதிய ஆடைகள் அணிவித்து என்னிடம் அழைத்து வாருங்கள்.”
என்றார்.

அவ்வாறே செய்தனர்.
சுகர் ஜனகரின் முன் வந்து நின்றார்.
அப்போது ஜனகர் கூறினார்:

“உன் வரவை முன்னிட்டு பலவிதமான கொண்டாட்டங்களையும் விழாக்களையும் ஏற்பாடு செய்திருக்கிறேன். அவற்றைக் கண்டு மகிழ்ந்து வா.

ஆனால் இந்தப் பால் பாத்திரத்தை கைகளில் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.”

அந்தப் பாத்திரம் விளிம்புவரை பால் நிரம்பி இருந்தது.
ஜனகர் தனது வீரர்களிடம்,
“இந்தப் பாத்திரத்தில் இருந்து ஒரு துளி பால் கூட கீழே சிந்தினால், உடனே அவனது தலையை வெட்டி விடுங்கள்.”
என்று கட்டளையிட்டார்.
தலைக்கே ஆபத்து ஏற்பட்டிருக்கும் போது மனிதன் எவ்வளவு விழிப்புடன் இருப்பானோ, அவ்வாறே சுகரும் மிகுந்த கவனத்துடன் நடந்தார்.

ஒரு சொட்டு பாலும் சிந்தாமல் அனைத்து விழாக்களையும் கடந்து மீண்டும் ஜனகரிடம் திரும்பினார்.
ஜனகர் புன்னகையுடன் கேட்டார்:

“விழாக்கள் எப்படி இருந்தன?

மகிழ்ச்சியாக இருந்ததா?”

ஸ்ரீ சுகர் பதிலளித்தார்:
“எந்த விழா? என் கவனம் முழுவதும் இந்தப் பால்மீதே இருந்தது. வேறெதையும் நான் காணவில்லை.”
அப்போது ஜனகர் கூறினார்:

“ஒரு பாத்திரம் பால் சிந்தாமல் இருக்க இவ்வளவு கவனம் தேவைப்பட்டால், பரம்பொருளோடு உள்ள இணைப்பை நிலைநிறுத்த அதை விடப் பெரும் விழிப்புணர்வு தேவைப்படுகிறது.

ஆனால் அதே நேரத்தில் நான் உலக வாழ்க்கையிலும் ஈடுபட்டுள்ளேன். உன்னால் இன்னும் ஒன்றில் கவனம் செலுத்தும் போது மற்றொன்றை இழக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

அதனால் உனக்கு இன்னும் சாதனைகள் தேவை.”

அவ்வாறு சுத்தம் அசுத்தம் நேரடி சூழலுக்கு ஆட்படுத்தி, பக்குவமாக்கி

ஜனகர், பிறப்பிலேயே ஞானியாகப் போற்றப்பட்ட ஸ்ரீ சுகரைத் தம் சீடனாக ஏற்றார்.

இந்தக் கதையின் ஞானம்
"உண்மையான ஆன்மீகம் என்பது உலகத்திலிருந்து ஓடிப்போகுவது அல்ல; உலகின் மத்தியில் இருந்தபடியே உள்ளார்ந்த இறைநிலையை இழக்காமல் வாழ்வதுதான்".

உடலிலிருந்து சிறிது விலகி நம்மை நாமே காணும்போது உடல் துன்பம் குறைகிறது.

மனதிலிருந்து சிறிது விலகி நம்மை நாமே காணும்போது மனவேதனை மறைகிறது.

அப்போது நாம் உலகில் முழுமையாக ஈடுபட முடியும்; ஆனால் எதிலும் சிக்கிக் கொள்ளாமல் இருக்க முடியும்.

“எல்லாவற்றிலும் இரு; ஆனால் எதிலும் சிக்காதே.
செயலில் இரு; ஆனால் பற்றில் இராதே."
இதுவே மெய் உணர்ந்த ஞானியின் வழி.”

– ராஜரிஷி.
ஜனக மகாராஜர் போதித்த மௌனத்தின் ஞானம் இது!

🙏📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚🙏

*- ஜனக ரிஷி தந்த பிரம்ம ஞானம்!*

 🙏🥥🥥🫐🥭🌼🌺🙌🛕🙏

*- ஜனக ரிஷி தந்த பிரம்ம ஞானம்!*

*வியாச முனிவரின் மகன் சுக முனிவர். அவரை எல்லோரும் ‘சுக பிரம்ம மகரிஷி’ என்றே அழைப்பர். ஒருநாள் அவர் தன் தந்தையிடம்,  ‘பிரம்ம ஞானம் பெற எனக்கு வழி சொல்லுங்கள்’’ எனக் கேட்டார்.*

*‘மிதிலைக்குச் செல். அரசர் ஜனகரே உனக்குப் பிரம்ம ஞானம் வழங்கத் தகுதி உடையவர்’’ என்றார் வியாசர்.*

*அதன்படி மிதிலை அரண்மனையை அடைந்தார் சுக முனிவர்.காவலர்களிடம், ‘உங்கள் அரசரிடம் போய் சுக பிரம்ம மகரிஷி வந்திருக்கிறார் என்று சொல்லுங்கள்’’ என்றார்.*

*காவலாளிகளும் ஜனகரிடம் சென்று, சுக பிரம்ம மகரிஷி வந்திருப்பதாகத் தெரிவித்தனர். அதற்கு ஜனகர், ‘அவருடன் வந்திருக்கும் மற்ற இருவரை விட்டுவிட்டு, அவரை மட்டும் தனியாக வரச் சொல்லுங்கள்’’ என்றார்.*

*‘அரசே! அவர் தனியாகத்தான் வந்திருக்கிறார்’’ என்றார்கள் காவலாளிகள்.*

*ஜனகர், ‘நான் சொன்னதை மட்டும் அவரிடம் சொல்லுங்கள்!’’  என்றார் கண்டிப்புடன்.*

*சுக முனிவரிடம் வந்த காவலர்கள்,  அரசர் கூறியதை அப்படியே அவரிடம் தெரிவித்தனர்.*

*அதைக் கேட்டுச் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார் சுக முனிவர். பின்னர், காவலாளிகளுடன் சென்று அரசரைச் சந்தித்து, ‘நான் சுக பிரம்மம் வந்திருக்கிறேன்’’ என்று தம்மை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார்.*

*இப்போது ஜனகர் என்ன சொன்னார் தெரியுமா?*

*‘உங்களைத் தனியாகத்தானே வரச் சொன்னேன்..! இப்போதும் துணைக்கு ஒருவரை வைத்துக்கொண்டிருக்கிறீரே?’’ என்று கேட்டாராம்.*

*சுகருக்கு இப்போதுதான் தனது தவறு புரிந்தது. அவர் சொன்னார்... ‘`மன்னிக்கவும். நான் சுகன் வந்திருக்கிறேன்!’’*

*ஆம்... பிரம்ம ஞானத்தை அல்லது சுத்த (மெய்) ஞானத்தை அடைய விரும்புபவர்களுக்கு, "அகங்காரம்/ஆணவம்/தான் என்ற பெருமை" அறவே கூடாது!*

🙏📚📚📚📚📚📚📚📚🙏

பிறவி பயனை எட்டாமல்..!!📚* *~ஸ்ரீராமகிருஷ்ணரின் எளிய தத்துவ கதை.*

பரமாத்மாவோட ஒளி பட்டு பிரகாசிக்கிற இடம் – புத்தி, சித்தம்.

 

பரமாத்மாவோட ஒளி பட்டு பிரகாசிக்கிற இடம் – புத்தி, சித்தம்.

இதை சாஸ்திரம் ரொம்ப அழகா சொல்லுது.
பரமாத்மா – சுயம் பிரகாசம். சூரியன் மாதிரி. சூரியனுக்கு இன்னொரு விளக்கு தேவையில்லை. அது தானாவே ஒளிரும். அதுதான் பரமாத்மா. சத்-சித்-ஆனந்தம். அதுக்கு பேருதான் "பிரம்ம ஜோதி", "சைதன்ய ஒளி". அது எங்கும் நிறைஞ்சிருக்கு. ஆனா நமக்கு தெரிய மாட்டேங்குது. ஏன்?

ஒளி படுற கண்ணாடி எது? – புத்தி / அந்தக்கரணம் 
சூரிய ஒளி நேரா கண்ணுக்கு தெரியாது. ஒரு கண்ணாடில பட்டு reflect ஆனாதான் "அட சூரியன்"னு தெரியும். அதே மாதிரி பரமாத்மாவோட சைதன்ய ஒளி நேரடியா ஜடமான உடம்புல படாது. புத்திங்கிற சுத்த சத்துவ கண்ணாடில பட்டுதான் பிரகாசிக்கும்.

ஒரு சூரியன் எப்படி உலகம் முழுக்க ஒளிர்விக்குதோ, அப்படி க்ஷேத்ரக்ஞன், அதாவது ஆத்மா, இந்த உடல் முழுக்க பிரகாசிக்க வைக்கிறார். ஆனா எப்படி? புத்தி வழியா.

புத்தி எப்படி கண்ணாடி ஆகுது? 
மனசுல 4 பாகம்: மனம், புத்தி, சித்தம், அகங்காரம். இதுல புத்திதான் சத்துவ குணம் அதிகம் உள்ளது. அதனாலதான் அது சுத்தமான கண்ணாடி மாதிரி.

ஆத்மாவோட ஒளி புத்தில விழுந்ததும், புத்தி "சித்-ஆபாசம்" அடையுது. அதாவது சைதன்யத்தோட பிரதிபிம்பத்தை வாங்கிக்குது.

அப்புறம் அந்த புத்திதான் மனசுக்கு ஒளி கொடுக்குது, மனசு புலன்களுக்கு கொடுக்குது, புலன்கள் உலகத்தைப் பாக்குது.
அதனாலதான் "நான் பாக்குறேன், நான் கேக்குறேன், நான் யோசிக்கிறேன்"னு தோணுது. உண்மையில பாக்குறது, கேக்குறது, யோசிக்கிறது எல்லாம் ஆத்ம ஒளி புத்தில பட்டு வர்ற reflection தான்.

அப்போ ஹிருதயத்தோட சம்பந்தம் என்ன? 
முன்னாடி கேட்டதோட இதை connect பண்ணுங்க.
பரமாத்மாவோட இருப்பிடம் ஹிருதயம். அங்கேருந்து ஒளி கிளம்புது. 
அந்த ஒளி பட்டு பிரகாசிக்கிற இடம் புத்தி.

வீட்டுக்குள்ள பல்பு இருக்கு – அது ஹிருதயம். 
அந்த வெளிச்சம் ஜன்னல் கண்ணாடி வழியா வெளிய தெரியுது – அது புத்தி. 
ஜன்னல் வழியா தெரியுற வெளிச்சத்தை பாத்து "வீட்டுக்குள்ள லைட் எரியுது"னு சொல்றோம் – அது உலக வ்யவகாரம்.

பகவான் ரமணர் சொல்வார்: "ஹிருதயத்துல இருக்கிற ஆத்ம ஜோதி, புத்தியில பிரதிபலிச்சு 'நான்'னு தோணுது. அந்த 'நான்' எங்கேருந்து வருதுனு விசாரிச்சா, திரும்ப ஹிருதயத்துக்கே போய்டும்."

அஞ்ஞானத்துல என்ன ஆகுது? 

புத்திங்கிற கண்ணாடி மேல ரஜோ, தமோ குணம்ங்கிற புழுதி, மசி படிஞ்சுடுது. அப்போ ஆத்ம ஒளி சரியா reflect ஆகாது. "நான் உடம்பு, நான் மனசு"னு தப்பா தெரியும். 0 வாட்ஸ் பல்ப் மாதிரி வெளிச்சம் குறைவாக இருக்கும்.

விசாரம், தியானம், பக்தி மூலமா அந்த புழுதியத் துடைச்சா, கண்ணாடி சுத்தமாகும். அப்போ "நான் ஆத்மா"னு தெளிவா தெரியும். ட்யூப் லைட் வெளிச்சம் மாதிரி. மின்சாரம் ஒரே அளவு தான் ஒயர் வழியா வீட்டுக்குள்ள வருது, நான் ங்கிற அகங்காரம் புத்தியப் பிரகாசிக்க விடாததால் சுயம் பிரகாசம் தடைபடுது.

பரமாத்மாவின் ஒளி புறப்படும் இடம்: ஹிருதயம். 
அந்த ஒளி பட்டு பிரகாசிக்கும் இடம்: புத்தி. 

புத்தி சுத்தமானா: "அஹம் பிரம்மாஸ்மி"னு அனுபவம். 
புத்தி அசுத்தமானா: "அஹம் தேஹாஸ்மி"னு அஞ்ஞானம்.

அதனாலதான் உபநிஷத் சொல்லுது: - கூர்மையான புத்தியாலதான் ஆத்மா தரிசிக்கப்படும்.

ஒளி உள்ளேதான் இருக்கு. கண்ணாடியத் துடைக்கணும், அவ்வளவுதான்.

1.பரமாத்ம ஜோதி – வலது மார்புல, ஹிருதய ஸ்தானத்துல இருக்கிற சுயம் பிரகாசமான ஒளி. இதுதான் Source. சூரியன் மாதிரி தானா ஒளிரும்.
2.  புத்தி - கண்ணாடி – தலை பகுதில இருக்கிற தெளிந்த படிகம். ஹிருதயத்துல இருந்து கிளம்புற ஒளி இந்த புத்திங்கிற கண்ணாடில விழுது.
3.  சித்-ஆபாசம் – புத்தில பட்டு பிரதிபலிக்கிற ஒளி. இதுதான் "நான் இருக்கேன், நான் பாக்குறேன், நான் யோசிக்கிறேன்"னு நமக்கு உணர்வு கொடுக்குது.

இந்த reflection வழியாதான் மனசு, புலன்கள், உலகம் எல்லாம் ஒளி பெறுது.
முக்கியமா கவனிக்க வேண்டியது:
ஒளிக்கு சொந்தமான இடம் ஹிருதயம். ஆனா அது தெரியுற இடம் புத்தி. 
புத்தி அழுக்கா இருந்தா "நான் உடம்பு"னு தெரியும். 
புத்தி சுத்தமானா "நான் பிரம்மம்"னு தெரியும்.

அதனாலதான் விசாரம், பிராணாயாம் தியானம் எல்லாம் புத்திய சுத்தம் பண்ற வேலை. கண்ணாடியத் துடைச்சா, உள்ள இருக்கிற ஜோதி தானா தெரியும்.

ஞானம் விடுதலை.

ஐம்புலன்கள் The Five Senses...

 **The Five Senses....**

**Animals also have five senses.**

**However, only humans develop intelligence through the consumption of the five senses.**

**For this, the philosophy of speech (word) helps him.**

**But no matter how much intelligence he develops, humans often commit actions that harm themselves or others.**

**What could be the reason for this? When we investigate, it becomes clear that the cause is the three qualities (Gunas). That is, humans possess five external instruments: body, speech, eyes, nose, and ears.**

**Through these, the five senses of taste, sight, touch, sound, and smell arise. These senses bring pleasure when they encounter pleasurable objects and pain when they encounter painful objects.**

**These five instruments function and help the senses arise through four internal instruments: mind, intellect (buddhi), heart (chitta), and ego (munaippu).**

**The mind thinks about an object. The intellect decides what that object is. The heart investigates the object. The ego (munaippu) takes initiative, asserting knowledge of the object.**

**Even after understanding and investigating, if one still makes mistakes, the reason lies in the three fundamental qualities: passion (rajas), ignorance (tamas), and purity (sattva).**

**Since the external body houses the five external instruments—body, speech, eyes, nose, ears—they are called external instruments. The internal instruments—initiative, mind, thought, intellect—operate inside the body and are called internal instruments. The three fundamental qualities hidden in the soul—initiative, ignorance, purity—are called Gunas.**

**For example, suppose a person wants to eat a sweet. First, the mind must think about the sweet, the internal instrument called initiative must arise with the desire to eat it.**

**Then, thought must analyze whether it is indeed a sweet. The intellect must confirm that it is suitable to eat. Only then can the external instrument, the tongue, taste the sweet and the sense of pleasure be experienced. All four internal instruments operate momentarily to help taste the sweet.**

**Above all, to taste and enjoy the sweet, the quality of ignorance (tamas) must not be present among the three Gunas. The quality of purity (sattva) is necessary.**

**Similarly, to experience the pleasure of music, the ear, thought, and passion are needed. To experience visual pleasure, the eye, thought, and passion are needed. To experience tactile pleasure, the body, thought, and passion are needed. To experience the pleasure of smell, the nose, thought, and passion are needed.**

**For the good pleasures obtained through the sixth instrument, intellect, thought, passion, and purity are necessary. Therefore, when a person desires pleasure and focuses the mind on one object at a time, the internal instrument and quality corresponding to that object must be singular.**

**A person who wants to eat a sweet must focus his intellect on the tongue, taste, and purity. If, while tasting the sweet, he listens to music with his ears and harbors feelings of ignorance, he cannot experience the pleasure of the sweet.**

**A person who wants to worship God in a temple, when seeing the divine idol with his eyes, if he does not focus on it, looks at other sights, does not think about God's grace, and is weakened by ignorance, he will not develop devotion.**

**For a yogi immersed in meditation, the five senses do not function. Among the four internal instruments, the mind, intellect, and ego do not function. Only thought remains immersed in the bliss of the supreme reality.**

**Among the three Gunas, ignorance and passion are suppressed. Only purity remains in their nature.**

**In that state, immersed in the flood of bliss called the supreme reality, the yogi attains uninterrupted, continuous great bliss**

**Just as the power increases when electricity flowing through many wires is conducted through a single wire, when all the energies that have spread through many instruments are brought and conducted through thought, the pleasure attained by the yogi is unmatched.**

கடவுள் எப்போது எனக்கு காட்சி கொடுப்பார்.

 📚📚📚📚📚📚📚📚📚

**கடவுள் எப்போது எனக்கு காட்சி கொடுப்பார்..**

**நினைத்தது நடக்கும்வரை அறிவே பெரியதாக தெரியும்.**

**நினைத்தது நடக்காதபோது, நம்பிக்கையே பெரியதாக தெரியும்.**

**எதிர்பாராதது நடந்துவிட்டால், தெய்வம் பெரியதாக தெரியும்.**

**எதிர்பார்த்தது இடைப்பட்டால், ஞானம் பெரியதாக தெரியும்.**

**திறமை செயல் இழந்து போகும்போது, ஊழ்வினை பெரியதாக தெரியும்.**

**பெரியதாக தெரிந்த எல்லாம் சிறியதாகும்போது, உன்னை உனக்கு தெரியவரும்.**

**உன்னை உனக்கு தெரியும்போது, உன்னுள் இருக்கும் கடவுள் பெரியதாக தெரிவார்.**

https://chat.whatsapp.com/DzfAzMI3ahEKDv6gbPY91T?mode=gi_t

📚🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏📚

"கடவுள் ஏன் அவர் இருப்பதை வெளிப்படுத்துவதில்லை

 _*"கடவுள் ஏன் அவர் இருப்பதை வெளிப்படுத்துவதில்லை"*_

_*சீடன் கேட்டான்.*_

_*குரு ஒரு கதை சொன்னார்:*_

_"கடவுள் இருக்கிறார் என்று நம்பிய_

_ஒரு மனிதன் மெல்ல சொன்னான்,_ _'கடவுளே! என்னோடு பேசுங்களேன்!"_

_*அப்போது குயில் ஒன்று பாடியது.*_

_அதைக் காதில் வாங்காத அவன்,_

_உரத்த குரலில் கத்தினான்: 'கடவுளே, என்னோடு பேசுங்களேன்!' உடனே உரத்த இடியோசை, எழுந்தது,_

_*அதையும் பொருட்படுத்தாத அவன்,*_ _*'பேசாவிட்டாலும், உன்*_ _*தரிசனமாவது தரக்கூடாதா' என்று*_

_*இறைவனிடம் கேட்டான்.*_

_சுடர்விட்டுப் பிரகாசித்தபடி,_

_வானில் ஒரு நட்சத்திரம் உதித்தது. அதைக் கவனிக்காமல் அவன் கேட்டான்:_

_*'ஏதாவது ஓர் அற்புதம் நிகழ்த்த மாட்டாயா"*_

_கடவுள் மெல்லக் கீழே இறங்கி, பட்டாம்பூச்சியாக அவனைத் தீண்டினார்._

_*அவனோ தன் மேல் அமர்ந்த பட்டாம்பூச்சியை கைகளால் தட்டிவிட்டு,*_ _*நடந்தபடி சொன்னான்.*_

_*'கடவுள் இல்லை இருந்திருந்தால் என்னோடு பேசி இருக்கலாம்.*_

_பார்க்க முடிந்திருக்கும். அற்புதமாவது நிகழ்ந்திருக்கும் எதுவுமே நடக்க-வில்லையே"_ 

_*கதையைக் கேட்ட சீடன் சொன்னான்.*_

_"புரிந்தது குருவே கடவுள்,_

_தான் இருப்பதை வெளிப்படுத்திக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்._

_நாம் தான் புரிந்து கொள்வதில்லை!"_

_*நீதி:*_

_*இங்கு அங்கு என்றில்லாமல் கடவுள் "எங்கும்" நிறைந்து இருக்கிறார்.*_

_*மனிதர்கள் தான் அவரைப் (உணர்வதில்லை) பார்ப்பதில்லை.*_

ஆத்மாவை மறைக்கும் மும்மலங்கள் எவை? மாயை,

 ஆத்மாவை மறைக்கும் மும்மலங்கள் எவை?

மாயை,கர்மவினை, ஆணவம், இவையே மனித மூளையில் உள்ள மூன்றடுக்கு எதிர்மறை அணுக்கள் ஆகும்.

முதல் அடுக்கு : பயம், பொறாமை, கோபம் போன்ற பல தீய எண்ணங்களை கொண்ட எதிர்மறை அணுக்கள்.

இரண்டாம் அடுக்கு : கர்ம வினைகள் மூன்றாம் அடுக்கு : ஆணவ அணுக்கள்

இவ்வாறாக முதல் மூன்று அடுக்குகளில் உள்ள தீய அணுக்களை முழுமையாக எரித்தே பின் பல உள்அடுக்குகளைக் கடந்து மையத்தை அடையமுடியும்.

மனிதன் குற்றம் காணும் இயல்பை மாற்றிக் கொண்டால்

*🌸🌼🌿மனிதன் குற்றம் காணும் இயல்பை மாற்றிக் கொண்டால்...*

*༺🌷༻*

ஒரு சிஷ்யன் பிச்சை எடுக்கச் சென்றான். மாலை வரை அலைந்த பிறகும் ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை. இரவு பசியால் வாடிய முகத்துடன் குருவிடம் வந்தான். பிச்சை ஒன்றும் கிடைக்காததால் அவனுக்கு இறைவன் மீது கோபம் வந்தது.

கோபமான குரலில் அவன், இனி நான் இறைவனை நம்பி வாழப் போவதில்லை. 

நீங்கள், ‘இறைவனை நம்பினால் நமக்குத் தேவையானவை எல்லாம் கிடைக்கும் என்று சொன்னீர்கள். 

ஒரு வேளை உணவுகூடத் தர இயலாத இறைவனை நான் எதற்காக நம்ப வேண்டும்? இறைவனை நம்பியதே தவறாகப் போய்விட்டது' என்று குருவிடம் கூறினான்.

*༺🌷༻*

குரு அவனிடம்,"உனக்கு நான் ஒரு லட்சம் ரூபாய் தருகிறேன். உன் கண்களை தருகிறாயா?" என்று கேட்டார்.

சிஷ்யன் பதில் சொன்னான், "கண் போய்விட்டால் என்னால் பார்க்க முடியாதே? எவ்வளவு பணம் தந்தாலும் யாராவது கண்களை விலைக்கு விற்பார்களா?"

"அப்படியானால் கண் வேண்டாம். உனது நாக்கை எனக்குத் தருகிறாயா?" குரு கேட்டார்.

"நாக்கைத் தந்தால் நான் எப்படிப் பேசுவது?'' என்றான் சிஷ்யன்.

*༺🌷༻*

"சரி, உனது கையைத் தருகிறாயா? அது முடியாதெனில் காலைத் தந்தாலும் போதும். ஒரு லட்சம் ரூபாய் தருகிறேன்"

"பணத்தை விட விலைமதிப்புள்ளது உடலின் அங்கங்கள். அதைக் கொடுக்க யாராவது முன் வருவார்களா?" சிஷ்யன் சொன்னான்.

*༺🌷༻*

சிஷ்யனின் பதிலைக் கேட்ட குரு. "உனது உடல் பல இலட்சம் ரூபாய் விலை மதிப்புள்ளதாகும். இதை இறைவன் எந்தவிதமான பலனையும் எதிர்பாராமல் உனக்குக் கொடுத்திருக்கிறார். 

இருந்தபோதும் நீ இறைவனைக்

 குறை கூறுகிறாய். 

விலைமதிப்பற்ற இந்த உடலை நீ சோம்பேறியாக இருப்பதற்காகத் தரவில்லை 

நன்கு கர்மம் செய்து வாழ்வதற்காகவே உனக்கு இறைவன் தந்திருக்கிறார்" 

என்று அறிவுறுத்தினார்.

*༺🌷༻*

இறைவன் உலகம் முழுதும் நமக்கு ஏராளமானச் செல்வங்களைத் தந்திருக்கிறார். 

நமது குற்றம்- குறைகாணும் இயல்பை மாற்றிக் கொண்டால் இறைவன் எத்தனை கருணையானவர் என்பது தெரிய வரும்.

💐நன்றி🙏

பக்குவ நிலை பக்குவமற்ற நிலை.

 _*பக்குவ நிலை   பக்குவமற்ற நிலை...*_

_*எகிப்து மன்னன்*_

_*பாரூக் பட்டம்*_ _*துறந்து பாரிஸ் நகரில் சீரழிந்த*_ _*போதுதான்*_

_*மனிதாபிமானம்*_ _*என்றால் என்ன என்பதை உணர முடிந்தது.*_

_ஆனால் அரண்மனை வாசத்திலே அதனை உணர்ந்து கொண்ட_ _சித்தார்த்தர்_

_கௌதம புத்தர்_

_ஆன வரலாறும்_ _உண்டு._

_*கல்லூரியில் படிக்கும் போது ஒரு இளைஞனுக்கு எல்லாமே வேடிக்கையாகத் தெரிகிறது.*_ 

_கல்யாணமாகி குழந்தை குட்டிகளோடு அவன் வாழ்க்கை நடத்தும் போது ஒவ்வொரு வேடிக்கைக்குள்ளும் வேதனை இருப்பது அவனுக்குப் புரிகிறது._ 

_*இளமைக்காலத்து ஆரவாரம்*_

_*முதுமை அடைய*_ _*அடைய குறைந்து வருகிறது.*_

_ஒவ்வொரு_

_துறையிலும்_ _நிதானம்_ _வருகிறது._

_*இளம்பருவத்தில்*_

_*இறைவனைப்*_ _*பற்றிய சிந்தனை*_ _*அர்த்தமற்றதாகத் தோன்றும்.*_

_வாழ்வில் அடிபட்டு வெந்து நொந்து ஆண்டவனை சரணடைய வரும்போது அவனது மாபெரும் இயக்கம் ஒன்று பூமியில்_ _நடைபெறுவது_

_புத்தியில் படும்._ 

_*பக்குவமற்றவனுக்கு நாத்திகம், அராஜகம் எல்லாமே குஷியான தத்துவங்கள்.*_

_பக்குவம் வர வர_

_ரத்தம் வற்ற வற்ற_

_இந்தத்_ _தத்துவங்கள்_ _எல்லாம் மறுபரிசீலனைக்கு வரும்._ 

_*நடைமுறைக்கு ஒத்த சிந்தனை பக்குவப்பட்ட பிறகே தோன்றும்.*_

_கல்லூரி மாணவனைப் படிக்கச் சொன்னால் காதல் கதைகளையும் மர்மக்கதையும் படிப்பதில் அவன் கவனம் செலுத்துவான்._

_*காதலித்து*_ _*தோற்ற பின் தான்*_

_*அவனுக்கு பகவத் கீதையைப்*_ _*படிக்கும் எண்ணம் வரும்.*_ 

_விளையாட்டுத்தனமான மனோபாவம் பிடிவாதத்திற்கு பெயர் போனது._ 

_எதையும் சுலபத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு அதைவிட உலகமே கிடையாது என்று வாதாடும்._ 

_*எதிர்த்தால் வேரோடு பிடுங்க முயலும்.*_

_பரபரப்பான பருவ காலத்தில் கோயிலுக்குப் போனால் தெய்வம் தெரியாது என்பது மட்டும் அல்ல அங்கு சிலையில் இருக்கும் அழகு கூடத் தெரியாது._

_*50 வயதில் கோயிலுக்கு போனால் சிலையில் இருக்கும் ஜீவனும் தெரியும்.*_

_இதில் வெறும் பருவங்களின் வித்தியாசம் மட்டும் இல்லை பக்குவத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியும் அடங்கியிருக்கிறது._

_*ஏன் உடம்பு கூட 20 வயதில் எந்த உணவையும் ஜீரணிக்கிறது.*_ 

_*40க்கு மேலே தான் இது வாய்வு இது பித்தம் என்ற புத்தி வருகிறது.*_ 

_டென்ஷன் என்ற ஆங்கில_ _வார்த்தைக்கு சரியான தமிழ்_ _வார்த்தை எனக்குப்_ _புரியவில்லை_

_முறுக்கான நிலை_ _என்று _அதைக் கூறலாம்._

_*அந்த நிலையில் எதையும் செய்யலாம்.*_

_*இப்படியும் செய்யலாம்*_ _*என்கிற திமிர் வருகிறது.*_

_அதில் நன்கு அனுபவப்பட்ட பிறகு இதைத்தான் செய்யலாம்_

_இப்படித்தான் செய்யலாம்_

_என்ற புத்தி வருகிறது._

_*ஞான மார்க்க பக்குவம் அப்படிப்பட்டதுதான்.*_

_உள்ளம் உடலுக்குத் தாவி உடல் ஆன்மாவுக்கு தாவிய நிலையை பக்குவப்பட்ட நிலை._

_*தேளைப் பிடிக்கப் போகும் குழந்தை அதையே அழிக்கப் போகும் மனிதனாக வளர்ச்சி அடைகிறது. அதற்குப் பிறகு அந்த தேளிற்கு கூட அனுதாபம் காட்டும் ஞானியாக அது மாறிவிடுகிறது.*_

_பெரும் உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பில் நன்மை தீமைகளை உணரும் நிதானம் அடிபட்டுப் போகிறது._ 

_*ஆரம்பத்தில் இதுதான் சரி என்று ஒன்றை முடிவு*_ _*கட்டிவிட்டு*_

_*பின்னால் இது தவறு என நாமே சொல்ல வேண்டிய நிலை வருகிறது.*_

_சரியாக கணக்கிட்டால் மனித வாழ்க்கைக்கு மூன்று கட்டங்கள்._ 

_*முதற்கட்டம் -*_ 

_ஒன்றுமே புரியாத_ _உணர்ச்சி கூத்து._

_*இரண்டாவது கட்டம் -*_

_ஏதோ இருப்பதாக_ _ஆனால் தெளிவாகத் தெரியாத மயங்கிய நிலை._ 

_*மூன்றாவது கட்டம் -*_

_பிரபஞ்சம் எவ்வளவு பெரியது என்றும் நமக்கும் மேலே ஒரு நாயகன் இருக்கிறான் என்றும் முழு நம்பிக்கை கொண்ட ஞானநிலை._

_*இந்த மூன்றாவது நிலையை முதற்கட்டத்திலே எழுதியவர்கள் பலர் உண்டு.*_ 

_சுவாமி விவேகானந்தரைப் போல வளைந்து கொண்டே_

_வளர்ந்த மரங்கள் உண்டு._ 

_*அவர்கள் எல்லாம் பூர்வ ஜென்ம புண்ணியத்தால் அந்த நிலையை எய்தியவர்கள்.*_

_மற்றவர்கள் அனுபவத்தின் மூலமாகதானே பக்குவ நிலையை அடைய வேண்டி இருக்கிறது._

_*தூக்கத்திற்கும் விழிப்பிற்கும்*_

_*நடுவே தடுமாறும்*_ _*மனிதர்கள்*_

_*நாட்டிலே மிக அதிகம்.*_

_ஒன்று தூங்குவது என்றால்_

_நிம்மதியாக தூங்கி விட வேண்டும்._ 

_*விழிப்பதென்றால்*_

_*சுறுசுறுப்பாக*_ _*விழித்துக் கொள்ள வேண்டும்.*_ 

_தூக்கமும் விழிப்புமாக இருப்பதால் தூக்கத்தின் பலன் கிட்டாது._

_விழிப்பின் பலனும் கிட்டாது._ 

_*மனப்பக்குவம் என்பது*_

_*அனுபவங்கள் முற்றி பழுத்த நிலை.*_ _*அந்த நிலையில்*_

_*எதையுமே இல்லை என்று மறுக்கின்ற எண்ணம் வராது.*_

_இல்லை என்று சொல்பவனுக்கு_

_எந்த புத்தியும்_ _தேவையில்லை_

_எதைக் கேட்டாலும் இல்லை என்று_ _சொல்ல முட்டாளாலும் முடியும்._

_*ஆனால் உண்டு என்று சொல்பவனுக்குத்தான் அதை நிலை நாட்ட போதுமான அறிவு தேவைப்படும்.*_

_பூமிக்கு கீழே என்ன இருக்கிறது_

_என்று கேட்டால் எதுவுமே இல்லை_

_என்று குழந்தை கூட_

_பதில் சொல்லி விட முடியும்._

இறை பக்தி செய்வதற்கு குலம் ஒரு தடையல்ல என்பதற்கு சேனா என்பவரது வாழ்க்கையே ஒரு எடுத்துக் காட்டு.

ஸ்ரீ சேனா நாவிதர்.

         இறை பக்தி செய்வதற்கு குலம் ஒரு தடையல்ல என்பதற்கு சேனா என்பவரது வாழ்க்கையே ஒரு எடுத்துக் காட்டு. தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தவராக இருந்தபோதும் பாண்டுரங்கன் மீது கொண்ட மிகுந்த அன்பினால் உயர்ந்த நிலையை அடைந்த சேனாவின்  வரலாறு நமக்கெல்லாம் ஒரு பாடமாகவே அமைந்துள்ளது.

             வடநாட்டில் அவந்தி என்று ஒரு நகரம் இருந்தது.அந்த நகரத்தில் சேனா என்ற பெயருடைய நாவிதர் ஒருவர் வாழ்ந்து வந்தார்.இவர் தெய்வ பக்தியும் ஒழுக்கமும் நிறைந்தவர். குலத்தொழிலை நேர்மையாகச் செய்து வந்ததால் அரண்மனையில் பணிபுரியும் வாய்ப்பினைப்  பெற்றார்.

            ஒரு நாள் அதிகாலை நேரம் காலைக்கடன் முடித்த சேனா இறைவழிபாட்டில் தன்னை மறந்து லயித்திருந்தார்.தியானத்திலிருந்த சேனா இவ்வுலகையே மறந்து பாண்டுரங்கனோடு  இணைந்திருந்தார். அதேசமயம் அரண்மனையிலிருந்து  அவசரமாய் மன்னர் அழைப்பதாக காவலர் வந்து அழைத்தனர்.சேனாவை  எழுப்புவது கடினம் என அறிந்திருந்த அவர் மனைவி அவர் வீட்டிலில்லை வெளியே சென்றுள்ளார் எனத் தெரிவித்தாள்.

              ஆனால் அவர்மீது பொறாமை கொண்ட சிலர் அவன் வேண்டுமென்றே மன்னரை அலட்சியப் படுத்துகிறான். வீட்டில் இருந்துகொண்டே இல்லையென்று பொய் சொல்கிறான் என்று சொல்லவே மன்னர் கடுங்கோபம் கொண்டார்.

"அவன் வீட்டிலிருந்தால் அவன் கைகாலைக் கட்டிக் கடலிலே போடுங்கள்"

என்று உத்தரவிட்டான். அதே சமயம் சேனா தன்  கையில் அடைப்பையோடு வந்து நின்றான். அவனது பணிவையும் அமைதியான முகத்தையும் பார்த்த மன்னர் கோபம் குறைந்து தனக்கு முடிதிருத்தம்   செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்.

                 சேனாவும் அவர் முன் பணிவுடன் அமர்ந்து தன முன் வைக்கப்பட்ட தங்கக் கிண்ணத்திலிருந்த தைலத்தைத் தொட்டு மன்னரின் தலையில் தடவினான்.சேனாவின் கை தன்தலையில் பட்ட மாத்திரத்தில் ஏதோ சுகம் தன்னை மறந்த சுகானுபவம் ஏற்பட்டது மன்னனுக்கு.

 சேனாவின் முன்னே குனிந்து அமர்ந்திருந்த மன்னன் தன்  முன் வைக்கப் பட்டிருந்த பொற்கிண்ணத்தினுள் பார்த்தான். 

என்னே அதிசயம். ஆச்சரிய ஆனந்தம் உள்ளமெங்கும் பரவியது மன்னனுக்கு. பேச நா  எழவில்லை. தன்னை மறந்தான் தன்னிலையும் மறந்தான்.

கிண்ணத்திலிருந்த தைலத்தில்  அந்த பாண்டுரங்கன் திவ்யமங்கள ஸ்வரூபனாக சர்வாபரண  பூஷிதனாக  தரிசனம் தந்தான். தன்னிலை மறந்த 

மன்னன் மயக்கத்துடனேயே எழுந்து கைநிறைய பொற்காசுகளை அள்ளி சேனாவின் கையில் கொடுத்துவிட்டு உள்ளே சென்றான்.

"இங்கேயே இரு இதோ வருகிறேன் "என்று கூறிச் சென்ற மன்னன்ஸ்நானம் செய்தபின்  வந்து பார்த்தபோது அங்கே சேனாவைக் காணவில்லை.ஆனால்  மீண்டும் சேனாவைப் பார்க்கவேண்டும் தைலத்தில் பார்த்த உருவத்தைக் காணவேண்டும் என்னும் ஆவல் அதிகரித்தது.

சேவகரை அழைத்து "சேனாவை அழைத்து வாருங்கள்."என்று கட்டளையிட்டான்.என்றுமில்லாமல் இன்று ஒரு நாவிதனுக்காக மன்னன் தவிப்பது அனைவருக்கும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. 

       போலிச் சேனா நாவிதராக வந்த பாண்டுரங்கன் பொற்காசுகளை சேனாவின் இல்லத்தில் போட்டுவிட்டு மறைந்தான்.               

மூன்றாம் முறையாக சேவகர் தன்னைத் தேடிவந்ததை அறிந்து சேனா மிகவும் அச்சத்துடன் தன அடைப்பையை எடுத்துக் கொண்டு அரண்மனையை அடைந்தான்.

அவரைக் கண்டவுடன் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருந்த மன்னன் ஓடிவந்து  

அவன் திருவடிகளில் விழுந்தான்."மகாப்பிரபுவே தங்களைக் கேவலம் நாவிதராக மதித்து  அபசாரம் செய்து விட்டேன்.தயவு செய்து இன்று காலை பொற்கிண்ணத்தில் எனக்கு  அளித்த காட்சியை மீண்டும் காட்டி அருள் செய்யுங்கள்."என்று வேண்டி நின்றான்.

விஷயம் என்னவென்று அறியாத சேனா தவித்தான். பின்னர் மன்னன் காலையில் நிகழ்ந்தவற்றைக் கூறவே சேனாவுக்கு விஷயம் விளங்கிவிட்டது.

துக்கத்தால் அவர் உள்ளம் துடித்தது."என்மேலுள்ள அன்பினால் நீயே அடைப்பத்தைத் தூக்கிவந்து முடிதிருத்தும் இழிதொழிலைச் செய்தாயா?பாண்டுரங்கா ,"எனக்கூறி மூர்ச்சித்து விழுந்தான்.அவனது புலம்பலைக் கேட்டு காலையில் வந்தவன் பாண்டுரங்கனே என்று அறிந்து மன்னன் புளகாங்கிதமடைந்தான்.

 சேனாவின் மூர்ச்சையைத் தெளிவித்து அவனை அமரவைத்து அவனிடம்,

"சுவாமி,தங்களின் கிருபா கடாக்ஷத்தினால்தான் பகவானுடைய திவ்யதரிசனம் இந்த எளியேனுக்குக் கிடைத்தது.அவர் திருக்கரங்களால் தீண்டப் பெரும் பாக்யமும் கிடைத்தது.இனி தாங்களே என் குரு."

என்று சேனாவை வணங்கினான் மன்னன்.

அதுவரை அரசனையும் சேனாவையும் ஏளனமாகப் பார்த்திருந்த மக்களும் மந்திரி பிரதானிகளும் சேனாவின் பெருமையை உணர்ந்தனர்.

மன்னரோடு மற்றையோரும்சேனாவின் சீடர்களாயினர்.அனைவரும்  இறைப்பணி செய்து இறைபக்தியில் மூழ்கினர்.

எளியேனாயினும் அன்புக்குக் கட்டுப் பட்டு இறைவனே இறங்கிவருமளவு சேனா இறைவனது பக்தியில் மூழ்கியுள்ளதை அறியும்போது இறைவனுக்கு அன்புதான் முக்கியமே தவிர உயர்ந்தவன்  தாழ்ந்தவன்  என்பது பக்திக்கு  இல்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்வோம்.

இறைவன் என்ற சொல்லுக்கு  அன்பு பக்தி என்பதுதான் பொருள்.🌹

ஒவ்வொரு சக்கரத்தையும் இயற்கையால் எப்படி திறப்பது என்று பார்ப்போம்!

 நீ கோயிலுக்கு போகிறாய்...

மருத்துவரிடம் போகிறாய்...

மாத்திரை சாப்பிடுகிறாய்...

ஆனால் உன் உள்ளே இருக்கும் 7 சக்கரங்கள் அடைபட்டிருந்தால்?

எந்த மருந்தும் வேலை செய்யாது.

எந்த பூஜையும் முழுமை பெறாது.

எந்த தியானமும் ஆழமாக இறங்காது.

ஆனால் இயற்கை அம்மா?

அவள் உன்னை இலவசமாக குணப்படுத்துவாள். 🌍

சித்தர்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இதை அறிந்திருந்தார்கள்.

இன்று விஞ்ஞானமும் இதை உறுதிப்படுத்துகிறது.

வா — ஒவ்வொரு சக்கரத்தையும் இயற்கையால் எப்படி திறப்பது என்று பார்ப்போம்! 👇

🔴 1. மூலாதாரம் — Root Chakra

(அமைவிடம்: முதுகெலும்பின் அடிப்பகுதி)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்:

பயம், பாதுகாப்பின்மை, பண கஷ்டம், உடல் சோர்வு, "என்னால் முடியாது" என்ற எண்ணம் — இவை தொற்றிக்கொள்ளும்.

🌿 இயற்கை தீர்வு: பூமியில் படு

செருப்பை கழற்று.

புல்வெளியில், மண்ணில், பாறையில் — படுத்துக்கொள்.

கண்களை மூடு.

உன் முதுகு முழுவதும் பூமியை உணரட்டும்.

பூமிக்கு "Earthing" என்ற சக்தி இருக்கிறது.

உன் உடலில் இருக்கும் எதிர்மறை மின்னணுக்கள் (free radicals) பூமியில் கரைந்துவிடும்.

வேர்கள் ஆழமாகும்போது மரம் சாயாது —

உன் மூலாதாரம் திறந்தால் நீ சாயமாட்டாய். 🌳

திருமூலர் கூறினார்: "மண்ணில் பிறந்தோம், மண்ணே நம் தாய்."

🟠 2. ஸ்வாதிஷ்டானம் — Sacral Chakra

(அமைவிடம்: தொப்புளுக்கு கீழ்)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்:

உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த முடியாமல் திணறுவாய்.

படைப்பாற்றல் குறையும். உறவுகளில் தடை வரும்.

வாழ்க்கை சுவையற்றதாக தோன்றும்.

🌿 இயற்கை தீர்வு: தண்ணீரில் இறங்கு

ஆறு, குளம், கடல், அருவி — எதுவாக இருந்தாலும் சரி.

நீரில் இறங்கி நீந்து.

அல்லது வெறுமனே கால்களை தண்ணீரில் வை.

தண்ணீர் உன் உணர்வுகளின் கண்ணாடி.

அது ஓடும்போது உன் மனதில் இருக்கும் தேக்கமும் ஓடும்.

உன் படைப்பாற்றல் மீண்டும் பொங்கும்.

"நீரின்று அமையாது உலகு" — திருவள்ளுவர் வெறுமனே நீரின் அவசியத்தை மட்டும் சொல்லவில்லை — நீரின் ஆன்மீக சக்தியையும் குறிப்பிட்டார். 💧

🟡 3. மணிபூரகம் — Solar Plexus Chakra

(அமைவிடம்: தொப்புளுக்கு மேல்)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்:

தன்னம்பிக்கை இல்லாமல் போகும்.

முடிவு எடுக்க பயமாகும்.

"நான் யார்?" என்ற குழப்பம் வரும்.

செரிமான பிரச்சினைகள் கூட வரலாம்.

🌿 இயற்கை தீர்வு: சூரிய ஒளியை உள்வாங்கு

காலை 6-8 மணிக்கு சூரிய ஒளியில் நில்.

தொப்புள் பகுதியில் சூரிய ஒளி படட்டும்.

கண்களை மூடி, சூரியனை நோக்கி முகம் திருப்பி நில்.

சூரியன் என்பது வெறும் வெப்பம் அல்ல —

அவன் சக்தியின் ஆதிமூலம்.

சித்தர்கள் "சூரிய நமஸ்காரம்" செய்தது வெறும் உடற்பயிற்சி அல்ல —

சூரியனிடம் தன்னம்பிக்கையை பெறும் வழிபாடு! ☀️

சூரிய நமஸ்காரம் செய்த பிறகு உன்னுள் ஒரு தீ மூளும் — அது மணிபூரக அக்னி!

💚 4. அனாஹதம் — Heart Chakra

(அமைவிடம்: இதயம்)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்:

நேசிக்க முடியாது, நேசிக்கப்படுவதை ஏற்க முடியாது.

தனிமை, கோபம், பொறாமை, மன்னிக்க மறுக்கும் மனம்.

சில நேரங்களில் மார்பு வலி கூட வரும்.

🌿 இயற்கை தீர்வு: மரத்தை கட்டிப்பிடி

ஒரு பெரிய மரம் தேடு — ஆலமரம், அரசமரம், வேப்பமரம்.

அதை இரு கைகளாலும் கட்டிப்பிடி.

மார்பு அந்த மரத்தை தொட்டிருக்கட்டும்.

5 நிமிடம் மூச்சு விடு.

மரங்கள் உயிரோட்டமுள்ளவை.

அவை ஆக்சிஜன் மட்டும் தருவதில்லை —

ஒரு அமைதியான அதிர்வை (vibration) வெளிப்படுத்துகின்றன.

அந்த அதிர்வு உன் இதயத்தை மென்மையாக்கும்.

சித்தர்கள் மரத்தடியில் தவம் செய்தது தற்செயல் அல்ல — மரங்கள் அவர்களின் குரு! 🌳

🔵 5. விசுத்தி — Throat Chakra

(அமைவிடம்: தொண்டை)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்:

உன் உண்மையை சொல்ல தயக்கம் வரும்.

"என் கருத்து முக்கியமில்லை" என்று நம்புவாய்.

தொண்டை வலி, தைராய்டு பிரச்சினைகள் வரலாம்.

கலை, இசை, எழுத்தில் தடை ஏற்படும்.

🌿 இயற்கை தீர்வு: சுத்தமான காற்றை ஆழமாக சுவாசி

காட்டுக்கு போ, மலைக்கு போ, கடற்கரைக்கு போ.

நின்று, கண்களை மூடு.

மூக்கால் ஆழமாக சுவாசி — 4 விநாடி.

நிறுத்து — 4 விநாடி.

வாயால் மெதுவாக விடு — 8 விநாடி.

காற்றே வாக்கு சக்தியின் ஆதாரம்.

சுத்தமான காற்று தொண்டையை சுத்தப்படுத்துவதோடு —

உன் வார்த்தைகளில் வலிமையையும் சேர்க்கும்.

"யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்" — அந்த தமிழ் மொழி வெளிப்பட காற்றே வாகனம்! 🌬️

🟣 6. ஆஜ்ஞா — Third Eye Chakra

(அமைவிடம்: புருவ மத்தியம்)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்:

குழப்பம், தலைவலி, கனவுகள் இல்லாமல் போவது.

நுண்ணறிவு குறைவு.

"என் வாழ்க்கையில் திசை தெரியவில்லை" என்ற உணர்வு.

🌿 இயற்கை தீர்வு: நட்சத்திர தியானம்

இரவில் வெளியே போ.

மின்சார விளக்கு இல்லாத இடம் தேடு.

வானத்தை பார் — நட்சத்திரங்களை பார்.

கண்ணிமைக்காமல் ஒரு நட்சத்திரத்தை பார்.

படிப்படியாக உன் கண்களும், மனமும் அமைதியாகும்.

ஆஜ்ஞா சக்கரம் என்பது "உள்கண்."

வெளிக்கண்கள் வெளியை பார்க்கும்போது —

உள்கண் உள்ளே திரும்பும்.

நட்சத்திரங்களின் ஒளி கோடி ஆண்டுகள் பயணித்து உன்னை வந்தடைகிறது —

அதை உணர்ந்தால் உன் சிறுமை புரியும், பிரபஞ்சத்தின் பெருமை புரியும். 🌟

ரமண மகரிஷி கூறினார்: "உள்ளே பார் — அங்கே எல்லாம் இருக்கிறது."

⚪ 7. சஹஸ்ராரம் — Crown Chakra

(அமைவிடம்: தலையின் உச்சி)

இந்த சக்கரம் அடைபட்டால்:

"நான் தனிமையாக இருக்கிறேன், யாரும் இல்லை" என்ற உணர்வு.

ஆன்மீக தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்ட உணர்வு.

வாழ்க்கையில் அர்த்தம் தெரியாமல் போகும்.

🌿 இயற்கை தீர்வு: பௌர்ணமி மௌனம்

பௌர்ணமி இரவில் வெளியில் உட்கார்.

நிலவை நோக்கி மௌனமாக இரு.

எந்த மந்திரமும் வேண்டாம், எந்த எண்ணமும் வேண்டாம்.

வெறுமனே இரு.

நிலவின் ஒளி சூரியனிடம் கடன் வாங்கியது —

அது மெல்லிய, ஆழமான சக்தி.

அந்த மெல்லிய ஒளியில் உட்காரும்போது

உன் தலையின் உச்சி திறக்கும் —

பிரபஞ்சத்துடன் இணைவு கிடைக்கும்.

"சிவமாகி நின்றாய் எனக்கே சிவமே" — அந்த நிலை சஹஸ்ராரம் முழுமையாக திறந்தால் மட்டுமே! 🌕

🌿 இன்றிலிருந்து தொடங்கு:

✅ காலையில் 10 நிமிடம் — மண்ணில் வெறும் காலில் நட

✅ வாரம் ஒருமுறை — ஆற்றில் அல்லது கடலில் இறங்கு

✅ தினமும் — சூரிய நமஸ்காரம் செய்

✅ மரத்தடியில் — தினமும் 5 நிமிடம் உட்கார்

✅ இரவில் — ஒரு நட்சத்திரத்தை தியானி

✅ பௌர்ணமியில் — மௌனமாக நிலவை பார்

இயற்கை உன்னை குணப்படுத்த காத்திருக்கிறது.

நீ மட்டும் வெளியே வர வேண்டும். 🌱

"இயற்கையோடு வாழ்பவன் என்றும் நோயற்றிருப்பான்" — சித்தர் வாக்கு 🙏

உன் எந்த சக்கரம் அடைபட்டிருக்கிறது என்று உணர்கிறாய்? 👇 comment இல் சொல்!

இந்த அறிவை உன் அன்பானவர்களுக்கும் பகிர் — Share செய்யுங்கள்! 🌿🙏

சும்மா இருப்பது எப்படி?

 🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

*💐T3- TRAIN THE TRAINER GROUP💐*

https://chat.whatsapp.com/DzfAzMI3ahEKDv6gbPY91T?mode=gi_t

*📚சும்மா இருப்பது எப்படி?*

*ஒரு மடத்தில் "சும்மா இருப்பது எப்படி?"*

*என செய்முறை விளக்கம் தருமாறு தன் சிஷ்யர்களுக்கு அந்த மடத்து குரு ஒரு பரீட்சை வைத்தார்.*

*யார் சிறந்த விளக்கம் அளிக்கிறார்களோ அவன் ஞானத்தை உணர்ந்தவன் என பாராட்டி தலைமை பொறுப்பு அளிப்பதாக அறிவித்தார்.*

*எல்லா மாணவர்களும் சுறுசுறுப்பாய், சும்மா இருப்பதற்குண்டான வழிகளை பற்றி யோசிக்க ஆரம்பித்தனர்.* 

*சிலர் பேசாமலும், சிலர் அசையாமலும், சிலர் உணவு உண்ணாமலும் இருந்தனர்.*

*சிலர் கண்களை மூடி தியானிப்பது போன்று சும்மா இருந்தார்கள்.* 

*இன்னும் சிலர் மலைகள், காடுகள் என்று போய் சும்மா இருப்பதை செய்து காண்பித்தார்கள்.*

*ஆனால் ஒரே ஒரு மாணவன் மட்டும் சும்மா இருக்க எந்த முயற்சியும் எடுக்காமல், தன்னுடைய வேலைகளை எப்போதும்போல செய்துக்கொண்டிருந்தான்.*

*போட்டியின் முடிவு நாள் வந்தது.*

*குரு முடிவை சொன்னபோது அனைவருக்கும் அதிர்ச்சி.*

*எந்த முயற்சியும் எடுக்காத அந்த மாணவனுக்குத்தான் குரு பாராட்டி பொறுப்பை அளிப்பதாக அறிவித்தார்.*

*இதை ஏற்காமல், எல்லா மாணவர்களும் குருவிடம் சென்று விளக்கம் கேட்டார்கள்.*

*இதற்கு குரு,*

*"நீங்கள் எல்லோரும் சும்மா இருப்பதைப் பற்றி சிந்தித்துக் சிந்தித்து, எப்படியெல்லாமோ சும்மா இருக்க முயற்சி செய்தீர்கள்...*

*நீங்கள் எடுத்த முயற்சியாலேயே நீங்கள் சும்மா இருக்க தவறிவிட்டீர்கள்...*

*ஆனால் எந்த முயற்சியும் எடுக்காமல், அந்தந்த நேரத்தில் தன் முன்வரும் வேலைகளை செய்தபடி உண்மையாகவே சும்மா இருந்து காட்டியது இவன் மட்டுமே*

*என்று கூறினார் குரு.*

*ஆக சும்மா இருப்பது என்பது மனதில் சும்மா இருப்பது.*

*மனம், நடந்து முடிந்து போன விஷயத்திற்கும், இனி வரப்போகிற விஷயத்திற்கும் குழப்பமடையாமல்  இருப்பதே சும்மா இருப்பது*

*"ஒன்றை யாக்குதல் மாற்றுதல் அழித்திட லெல்லாம் நின்செய லன்றுகாண். உலகில் வேண்டிய தொழிலெலாம் ஆசையுந் தாபமும் அகற்றியே புரிந்து வாழ்க நீ" என்றான்."*

*-மகாகவி பாரதி.*

*அர்ஜுனா!*

*இந்த உலகில் உன் செயலாவது ஒன்றில்லை. ஆதலால் செயலில் ஆசையும்,பற்றையும் துறந்து வாழ்க"  என்றான் கண்ணன்*

*அது போன்றே இந்த சீடனும் நடந்து முடிந்த ஒன்றையும்,  நடக்கப்போகிற ஒன்றையும் எண்ணி மனம் குழம்பாமல் தன்முன் உள்ள செயல்களை பற்றின்றி செய்தான்.*

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

"ஏலியன்கள் பூமியை தாக்கினால் என்ன செய்வது'

  "ஏலியன்கள் பூமியை தாக்கினால் என்ன செய்வது' 

"இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம்...மனிதன் ஆளுகின்றான்"

புரிந்துணர்வு கொண்ட மனிதர்களுக்காக ஒரு பார்வை:- இது எறும்புகளின் உலகம்... என்று வைத்துக்கொண்டால்... இந்த எறும்புகள் நிறைந்த பூ உலகத்தில் ஏலியன்கல்தான் மனிதர்கள்..... என்கிற கோணத்தில், உலக மக்கள்தொகை ஒன்று என்றால் அதற்க்கு சமமாக ஆயிரம் எறும்புகள் உள்ளது என கணக்கிட்டால் அதிக எண்ணிக்கை கொண்ட எறும்புகளின் உலகமாகவும் அதில் வாழும் சிறுபான்மையின மனிதன் என்று பார்க்கும்போது,  பெரும்பான்மையான மக்கள்தொகை கொண்ட எறும்புகளுக்கு  அவைகளின் உலகத்தில் வாழும் மனிதன் என்கிற ஏலியனால்  தொந்தரவு ஏற்ப்பட்டும், எறும்புகள் மனித ஏலியன்களை ஒழிக்க முர்ப்படவில்லை என்பதும், அதற்காக முயற்சி கூட செய்யவில்லை என்பதும் நன்கு தெரிகிறது...

இந்த பூ உலகத்தை போலவே இன்னும் பல உலகம் உள்ளது என்பது அறிவியல் கூற்று. ஒரு மனிதன் மற்றும் ஒரு  எறும்பு இருவரும்  500 அடி உயரத்திலிருந்து கிழே விழுவதாகக்கொண்டால் மனிதன் தரையை அடைந்ததும் சிதறி உயிர் இழக்கிறான், எறும்பு தரையை அடைந்ததும் அதன் இனத்தையும் உணவையும் தேடி ஓடுகிறது.  இதைப்போலவே  மனிதன் எறும்பைப்போல மிக இலகுவான (எடை)கணத்துடன், பெரிய இராட்சத ஏலியன்கள் நிறைந்த மற்றொரு, வாழத்தகுந்த உலகம் ஒன்று நிச்சயம் எங்காவது இருக்கும்.  அங்கு நீங்கள் பிறப்பதற்கு எறும்புகளின் சாபத்திற்கு உள்ளாகாதீர்கள்.

இறைவன் படைத்த உலகை எல்லாம்...மனிதன் ஆளுகின்றான்

மனிதன் வடித்த சிலையில் எல்லாம்....இறைவன் வாழுகின்றான்

*✍️நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.. கோகி 📚*

,தர்மத்தின் பாதையை உணர

 நம் தமிழகத்திலிருந்து,...

 ஒரு குடும்பம், காசிக்குச் சென்று, ஏதோ ஒரு காரணத்தால் அங்கேயே தங்க நேரிடுகிறது. 

அது. அந்தண குலம் என்பதால், வேதம் ஓதுவதும், குழந்தைகளுக்கு வித்தை போதிப்பதுமாக அந்தக் குடும்பத் தலைவர் இருக்கிறார். கால ஓட்டத்தில், அந்தக் குடும்பத் தலைவி இறந்து விடுகிறார். தன் ஒரே மகளை செல்லமாக வளர்ப்பதோடு, நிறைய சாஸ்திரங்களையும் அப்பெண்ணுக்கு தந்தையானவர் கற்றுத் தருகிறார். மகளும் வளர்கிறாள். மகள் வளர, வளர, தந்தைக்கு ஒரு கவலை. ”நாமோ ஒரு எளிய வாழ்க்கை வாழ்கிறோம். இவளுக்கு ஒரு திருமணத்தை செய்து விட்டால், நிம்மதியாக இருக்கலாமே!” என்று. ஆனால் மகளோ, பிடிவாதமாக “அப்பா! நான் இறை சேவைக்கே என்னை அர்ப்பணிக்கப் போகிறேன். எனக்குத் திருமணம் வேண்டாம்”என்று உறுதிபட கூறிவிட, அக்கம், பக்கம் உள்ளவர்களும், அறிந்தவர்களும் கூட “அம்மா! நீ பெண். தனியாக வாழ இயலாது. ஒரு ஆணைத் திருமணம் செய்துதான் ஆக வேண்டும்”என்று எத்தனையோ அறிவுரைகள் கூறினாலும்”காசி விஸ்வநாதர் மீது ஆணை! என்னை தொந்தரவு செய்யாதீர்கள்”என்று கூறி ஒதுங்கி விடுகிறாள். தந்தையும் எவ்வளவோ சொல்லிப் பார்த்து, பிறகு, வேறு வழியில்லை என்பதால், தன்னிடம் இருக்கக்கூடிய நில, புலன்களை எல்லாம் விற்று,

 ”அம்மா! ஒரு வேளை நான் இறந்து போய்விட்டாலும், இந்த செல்வத்தைக் கொண்டு, பிறரை நாடாமல், கையேந்தாமல் வாழ்ந்து கொள்”என்று ஏற்பாடு செய்து, ஒரு பெரிய இல்லத்தையும் வாங்கித் தந்து விட்டு, சில காலங்களில் இறந்தும் விடுகிறார். “தந்தை எனக்கு சில விஷயங்களை போதித்தார்!  அவற்றை செயல்படுத்தினால் என்ன?” என்று மகளுக்கு ஒரு ஆசை. எனவே, பல ஊர்களில் இருந்து வரும் பக்தர்களுக்கு இலவசமாக, தன் இல்லத்திலே தங்க இடம் தருவதும், உணவு தருவதும் என்று ஒரு அறப் பணியைத் துவங்க, காலம் செல்லச் செல்ல “இப்படிப்பட்ட அறப்பணிகளை ஒரு பெண் செய்கிறார்”என்று அறிந்து பலர், மருத்துவ உதவி, கல்வி உதவி வேண்டும் என்று கேட்க, இவளும் செய்து கொண்டே வருகிறாள்.

 இறைவனின் திருவுள்ளம்,இந்தப்

 பெண்ணை, சோதிக்க எண்ணியது.அந்தக் காசி மாநகரம் முழுவதும், இவள் புகழ் பரவத் தொடங்கியது. அனைத்து செல்வங்களையும் தந்து, தந்து, ஒரு கட்டத்தில், வறுமை இவளை சூழ்ந்து கொண்டது. இப்பொழுதும் பலரும் வந்து உதவிகள் கேட்க, வேறு வழியில்லாமல், அக்கம், பக்கம் உள்ளவர்களிடம் சிறு தொகைகளை கடன் வாங்கி தர்மம் செய்யத் துவங்குகிறாள். ஒரு கட்டத்திலே, அவர்களும் இவளுக்குக் கடன் தர மறுத்து விடுகிறார்கள். அது மட்டும் அல்லாமல், ”முன்னர் நாங்கள் அளித்த கடன்களைக் கொடு”என்று கேட்கவும் துவங்கி விடுகிறார்கள். இரவில் படுத்தால், இவளுக்கு உறக்கம் வரவில்லை. சிறு பெண் என்பதால், அச்சமும் ஆட்கொண்டுவிட்டது. இந்த வேதனையோடு காசி விஸ்வநாதரை வணங்கி

 “எந்த ஜென்மத்தில் நான் செய்த பாவமோ, இப்படிக் கடனாக என்னை இடர்படுத்துகிறது. இறைவா! நான் செய்தது சரியோ? தவறோ? தெரியவில்லை. ஆனால் தர்மம் செய்ய வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தோடு நான் இருந்ததால், என் சக்திக்கு மீறி தர்மம் செய்து விட்டேன். ஊரைச் சுற்றி கடன் வாங்கி விட்டேன். எல்லோரும்,கடனை, திரும்பக் கேட்கிறார்கள். என்னால் கொடுக்க முடியவில்லை. அவர்கள் கேட்பது தவறு என்று நான் கூறவில்லை. அந்த கடன்களை திருப்பிக் கொடுக்கும் சக்தியை கொடு என்றுதான் கேட்கிறேன்”என்று மனம் உருகி, இறைவனை வணங்கி வேண்டுகிறாள்

 ஒரு நாள்,ஒரு பழுத்த மகான், இவளைத் தேடி வருகிறார். ”மகளே! கவலையை விடு. இந்தக் காசி மாநகரத்திலே, மிகப் பெரிய தனவான் ஒருவர் இருக்கிறார்.அவரைச் சென்று பார். உனக்கு உதவி கிடைக்கும்” என்று அந்த மகான் கூறுகிறார். “எனக்கு அவரை அறிமுகம் இல்லை. நான் சென்று கேட்டால் தருவாரா? அல்லது மறுத்து விடுவாரா?” என்ற அச்சம் இவளுக்கு ஏற்படுகிறது. என்றாலும், துறவி கூறியதால், அன்று மாலை அந்த தனவான் இல்லத்திற்குச் செல்கிறாள். அந்த செல்வந்தன் இந்தப் பெண்ணைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறான். ஆனால் நேரில் பார்த்தது இல்லை. இருந்தாலும் கூட, மிகப் பெரிய ஞான நிலையில் இருப்பவள் என்று கேள்விப்பட்டதால், அவளை உள்ளே அழைத்து அமர வைக்கிறார். அவரைச் சுற்றி ஊர்ப்பெரியவர்கள் பலர் அமர்ந்திருக்கும் நிலையிலே”பெண்ணே! உனக்கு என்ன வேண்டும்?. எதற்காக என்னைப் பார்க்க வந்திருக்கிறாய்?” என்று செல்வந்தன் கேட்க, இவள் தயங்கி, தயங்கி, தனக்கு ஏற்பட்டுள்ள கடன், மற்ற பிரச்சினைகளைப் பற்றிக் கூறி,அக்கால கணக்கின்படி “ஐந்து லக்ஷம் கடன் ஆகிவிட்டது. பலரிடம் கடன் வாங்கியதால், எல்லோரும் இடர் படுத்துகிறார்கள். எனவே, நீங்கள், ஐந்து லக்ஷம் தந்தால், காசி விஸ்வநாதர் சாட்சியாக எப்படியாவது சிறு,சிறு பணிகளை செய்து தங்களிடம் பட்ட கடனை அடைத்து விடுவேன். நீங்களோ, மிகப்பெரிய செல்வந்தர். ஒரு துறவி தான் என்னை இங்கு அனுப்பினார்.” என்று தயங்கி, தயங்கி கூறுகிறாள். அந்த செல்வந்தர் யோசிக்கிறார். ”இவள் மிகப் பெரிய புண்ணியவதி என்று தெரிகிறது. ஆனால் இப்பொழுது இவளிடம் எதுவும் இல்லை. ஐந்து லட்க்ஷம் கேட்கிறாள். சுற்றிலும் ஊர் பெரியவர்கள் அமர்ந்திருக்கிறார்கள். ”தர முடியாது” என்றால் இவள் மனம் வேதனைப்படும். நம்மைப் பற்றி ஊர் தவறாக நினைக்கும். எனவே நாகரீகமாக இதிலே இருந்து வெளியே வர வேண்டும்” என்று எண்ணி, அந்த செல்வந்தர் மிக சாமர்த்தியமாகப் பேசுகிறார்.

 “பெண்ணே! நான் கூறுவதை நீ தவறாக எண்ணக்கூடாது. உன் தந்தை ஓரளவு செல்வத்தை உனக்கு சேர்த்து வைத்தார். நீ அந்த செல்வத்தை வைத்து நன்றாக வாழ்ந்து இருக்கலாம். ஆனால் அதை விட்டுவிட்டு, ஆங்காங்கே ஏரிகளை அமைப்பதும், நீர்த்தடங்களை அமைப்பதும், கல்விச் சாலைகளை கட்டுவதும் ஆகிய தர்ம காரியங்களை செய்தாய். பாராட்டுகிறேன். ஆனால், உனக்கென்று கொஞ்சம் செல்வத்தை வைத்துக் கொள்ள வேண்டாமா? சரி. உன் செல்வத்தை தர்மம் செய்தாய். ஆனால் எந்த தைரியத்தில் கடன் வாங்கி, தர்மம் செய்தாய்? கடன் வாங்கும் முன் என்னைக் கேட்டாயா? சரி. நீ செய்தது எல்லாம் நியாயம் என்றாலும், இப்படி தர்மம் செய்த நீயே, நடு வீதிக்கு வந்து விட்டாய். எப்படி உன்னால், என்னிடம் வாங்கிய கடனை, திருப்பித் தர முடியும்? அடுத்ததாக, நான் கடன் கொடுத்தால், அதற்கு ஈடாக ஏதாவது ஒரு பொருள் வேண்டும். அதற்கு உன்னிடம் ஏதாவது இருக்கிறதா? உன்னிடம் எதுவுமில்லை என்று நீ கூறுகிறாய். எதை நம்பி, நீ கேட்கின்ற அந்த பெரிய தொகையை நான் தர முடியும்? அடமானம் வைக்க உன்னிடம் என்ன இருக்கிறது?” என்று அந்த செல்வந்தர் கேட்கிறார். இந்தப் பெண் இறைவனை எண்ணியபடி, ”அய்யா! நீங்கள் கூறுவது உண்மைதான். ஏதோ ஒரு ஆர்வத்தில் செய்து விட்டேன். அடமானம் வைக்க என்னிடம் எதுவுமில்லை. உங்களிடம் கோடி, கோடியாக செல்வம் இருக்கிறது என்று ஊர்மக்கள் சொல்கிறார்கள். அதில் ஒரு சிறு பகுதியைத்தான் கேட்கிறேன். காசி விஸ்வநாதர் மீது ஆணை. எப்படியாவது சிறுக, சிறுக கடனை அடைத்து விடுகிறேன். உதவி செய்யுங்கள் என்று கேட்கிறாள்.

“மன்னித்து விடு பெண்ணே! அடமானம் இல்லாமல், நான் எதுவும் தருவதற்கு இல்லை”என்று செல்வந்தர் கூற, அந்தப் பெண் சற்று யோசித்து விட்டு, ”அய்யா! உங்களுக்கே தெரியும். உங்கள் வாயாலேயே ஒப்புக் கொண்டுள்ளீர்கள். நானும், என் தந்தையும் ஆங்காங்கே, பல்வேறு அறச் செயல்கள் செய்திருக்கிறோம் என்று. தங்களின் மாளிகை முன்பு இருக்கக்கூடிய ஊர் பொதுக்குளம் கூட, அடியேன் கட்டியதுதான். இந்த நீரை, தினமும், ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்கள் பயன்படுத்துகிறார்கள். ஏன்? விலங்குகளும் இந்த நீரைப் பருகுகின்றன. இவையெல்லாம் புண்ணியம் என்று நீங்கள் அறிவீர்கள் அல்லவா? என்றாலும், இந்த பொதுக் குளத்தை, எதையும் எண்ணி அடியேன் அமைக்கவில்லை. இருப்பினும், எனக்கு உடன்பாடில்லை என்றாலும், நீங்கள் கேட்பதால் சொல்கிறேன். இந்தத் திருக்குளத்திலே, நாளைக் காலை, சூரிய உதயத்தில் இருந்து, யாரெல்லாம் நீர் பருகிறார்களோ, அதனால் அடியேனுக்கு வரக்கூடிய புண்ணிய பலன் முழுவதையும் உங்களிடம் அடகு வைக்கிறேன். ஐந்து லக்ஷத்திற்கு உண்டான அசல், வட்டிக்கு சமமான புண்ணியம், எப்பொழுது உங்களிடம் வந்து சேருகிறதோ, அப்பொழுது அடியேன் தங்களிடம் பட்ட கடன் தீர்ந்ததாக வைத்துக் கொள்ளலாமா? அல்லது அதனையும் தாண்டி நான் தர வேண்டுமென்றாலும் தருகிறேன்”என்று கேட்க, அந்த செல்வந்தர் சிரித்துக் கொண்டே, ”பெண்ணே! ஏதாவது ஒரு பொருளைத்தான் அடமானம் வைக்க முடியும். புண்ணிய,பாவங்களை அல்ல. ஒரு பேச்சுக்கு, நீ கூறியபடி, நீரைப் பருகுவதால் ஏற்படும் புண்ணியம், என் கணக்குக்கு வருவதாக வைத்துக் கொண்டாலும், புண்ணியம் அரூபமானது. கண்ணுக்குத் தெரியாதது. உன் கணக்கில் இருந்து, புண்ணியம், என் கணக்கிற்கு வந்து விட்டது என்பதை நான் எப்படி தெரிந்து கொள்வது?” என்று கேட்கிறார். “அய்யா! அது மிக சுலபம். கட்டாயம் நீங்கள் புரிந்து கொள்ளும்படியான ஒரு ஏற்பாட்டை செய்கிறேன். என்னுடன் வாருங்கள்என்று, அந்த செல்வந்தரின் வீட்டிற்கு எதிரில் உள்ள குளக்கரைக்கு அழைத்துச் செல்கிறாள்.

அங்கே குளக்கரையிலே கருங்கல்லால் ஆன சிவலிங்கத்தைக் காட்டி, ”எம்பிரானே! அடியேன் செய்த அறக்காரியங்களை சொல்லிக்காட்டக் கூடாது. என்றாலும், கடனிலிருந்து தப்பிக்க, இந்த அபவாதத்தை செய்கிறேன். தேவரீர், இந்த திருக்குளத்தின் அடியில் இருக்க வேண்டும். எப்பொழுது, அடியேன் கணக்கில் இருந்து அசலும்,வட்டியுமான புண்ணியம், இந்த செல்வந்தரின் கணக்கிற்கு சென்று சேர்கிறதோ, அப்பொழுது நீங்கள் மேலே வந்து மிதக்க வேண்டும்என்று கூறி, பல முறை பஞ்சாக்ஷரம் கூறி வணங்கி, அடியாட்களின் துணை கொண்டு, அந்த சிவலிங்கத்தை கடினப்பட்டுத் தூக்கி, திருக்குளத்தின் நடுவே இடுகிறாள். சிவலிங்கம் நீரின் அடியிலே சென்று அமர்ந்து விட்டது. பிறகு, அந்த செல்வந்தரைப் பார்த்து, ”அய்யா! நீரின் உள்ளே இருப்பது, வெறும் கல் என்று எண்ணாதீர்கள். சாக்ஷாத் சிவபெருமான்தான் உள்ளே இருக்கிறார். நாளைக் காலை, சூரிய உதயத்தில் ஆறு மணியில் இருந்து கணக்கு வைத்துக் கொள்ளுங்கள். யாரெல்லாம் நீரைப் பயன்படுத்துவார்களோ, எத்தனை காலம் ஆகுமோ? எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், எப்பொழுது அடியேன் கணக்கில் இருந்து, தங்கள் கடன் தொகைக்கு சமமான புண்ணியம் வந்து சேருகிறதோ, அப்பொழுதே, இந்த சிவலிங்கம் மிதக்கும்”என்று கூறுகிறாள். செல்வந்தரோ நகைத்து, ”அம்மா! சற்று முன் நீ கூறியபடி புண்ணியத்தை அடகு வைப்பதைக் கூட என்னால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியும். ஆனால், கருங்கல் மிதக்கும் என்பது சாத்தியமில்லையே. இதை எப்படி நான் நம்புவது? யாராவது கேட்டால் கூட நகைப்பார்களே”.“

இல்லை. நம்புங்கள். சிவபெருமான் மீது ஆணை. கட்டாயம் சிவலிங்கம் மிதக்கும். இதைக் கல் என்று பார்க்காதீர்கள். பகவான் என்று பாருங்கள்”என்று அந்தப் பெண் உறுதியாகக் கூறுகிறாள். செல்வந்தர் யோசிக்கிறார். ”இவளோ புண்ணியவதி. நம்மைச் சுற்றி ஊர் மக்கள் வேறு இருக்கிறார்கள். வாதம் செய்து, பணம் தர மாட்டேன் என்றால், நம் புகழுக்கு களங்கம் வந்துவிடும். மேலும், இவள் கேட்பது மிகச் சிறிய தொகை. அது மட்டுமல்லாது, இவள் கூறுவது மெய்யா? பொய்யா? என்பதை சோதிக்க நமக்கு இது நல்ல தருணம். ஒரு வேளை சிவலிங்கம் மிதந்தால், இவள் புண்ணியவதி என்பதை நானும், ஊரும்  உணர வாய்ப்பு கிடைக்கும். மாறாக நடந்தால்,இவள் செய்வது வீண் வேலை என்பதை நிரூபிக்க ஏதுவாக இருக்கும்.” என்று எண்ணி, அவள் கேட்ட தொகையைத் தருகிறார். அதைப் பெற்றுக்கொண்டு வீடு சென்று யார், யாருக்கு தர வேண்டுமோ, அவற்றை எல்லாம் திருப்பி தந்து விட்டு “இறைவா! உன்னை நம்பித்தான், இந்த பெரும் தொகையை கடனாக வாங்கி இருக்கிறேன். என்னைக் கைவிட்டு விடாதே” என்று வேண்டிக் கொண்டு உறங்கச் செல்கிறாள். இங்கே செல்வந்தரோ, ”அவசரப்பட்டு விட்டோமோ? ஏமாந்து தனத்தைக் கொடுத்து விட்டோமோ?” என்று உறக்கம் வராமல், எப்பொழுது விடியும்? என்று பார்த்து, விடிந்ததும் சில வேலையாட்களை ஏற்பாடு செய்து, ”நீங்கள் குளக்கரையில் ஆங்காங்கே அமர்ந்து கொண்டு, கையில் ஒரு ஏடும், எழுத்தாணியும் வைத்துக் கொண்டு, ஒரு தினம் எத்தனை பேர் நீர் அருந்துகிறார்கள்? எத்தனை பேர் நீரை எடுத்துச் செல்கிறார்கள்? மறுகரையில் எத்தனை விலங்குகள் நீரைப் பருகுகின்றன?” என்று குறித்துக் கொண்டே வாருங்கள். 

எத்தனை காலம் ஆகும்? என்று தெரியவில்லை. ஆனால் தினமும் நீங்கள் கணக்கு எடுக்க வேண்டும்”என்று ஏற்பாடு செய்து விட்டு, இவரும் வீட்டின் மேல்விதானத்தில் அமர்ந்து கொண்டு, குளக்கரையை பார்வையிடத் துவங்குகிறார். காலை மணி ஆறு ஆகிறது.

காசி விஸ்வநாதர் கோவிலுக்கு சொந்தமான காளை ஒன்று, குளத்து நீரை அருந்தி விட்டு மேலே செல்கிறது. அவ்வளவுதான். *குபுகுபுவென தூப, தீப, சாம்பிராணி, குங்கும சந்தன மணத்தோடு மேளத்தாளத்தோடு, உடுக்கை ஒலிக்க பகவான் (சிவலிங்கம்) மேலே வந்து மிதக்கிறார்.* அவ்வளவுதான். அந்த செல்வந்தருக்கு உடம்பெல்லாம் நடுங்கிவிட்டது. “ஒரு மாடு நீர் அருந்திய புண்ணியமே, ஐந்து லக்ஷத்திற்கு சமம் என்றால், அந்த புண்ணியவதி செய்த அறப்பணிகளுக்கு முன்னால், என் செல்வம் அத்தனையும் வீண்” என்பதை புரிந்து கொண்டு, “என் கண்களைத் திறந்து விட்டாய் மகளே! செல்வம்தான் நிலையானது என்று இருந்தேன். அப்படியல்ல என்பதை பரிபூரணமாக உணர்ந்து கொண்டேன். எம்பிரான் மிதக்கிறார். எல்லோரும் வந்து பாருங்கள்.” என்று கூற, ஊரே சென்று பார்த்தது. அதன் பிறகு, தன் செல்வம் முழுவதையும் அந்தப் பெண்ணிடம் தந்து, அந்த பெண்ணை தன் பெண்ணாக தத்து எடுத்து கொண்டு, தானும் கடைவரை தர்மம் செய்து வாழ்ந்தார். இது 300,400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நடந்த உண்மை சம்பவம்    

எப்பொழுதெல்லாம் நம் மனம் சோர்வு அடைகிறதோ, ”தர்மங்களை செய்கிறோம்? இருப்பினும் நம் வாழ்க்கை சிறக்கவில்லையே? ஒரு வேளை நாம் முட்டாள்தனமாக வாழ்கிறோமா? மற்றவர்கள் எல்லாம் மிகவும் சாமர்த்தியமாக வாழ்கிறார்களே? நாமும் அது போல வாழவில்லையே? தனத்தை சேர்த்து வைக்கவில்லையே?” என்ற எண்ணம் வரும்போதெல்லாம், இந்த சம்பவத்தை நினைவு கூர்ந்தால், மனதிற்கு கட்டாயம் உற்சாகம் கிடைக்கும். எனவே, மெய்யன்பர்களே! இதைக் கதை என்று பார்க்காமல்,தர்மத்தின் பாதையை உணர வேண்டும்

கற்றுக்கொண்டே-இருங்கள்..

 _*கற்றுக்கொண்டே-இருங்கள்...*_

_*வாழ்க்கையில் தொடர்ந்து கற்றுக் கொண்டே இருங்கள்.*_

_நான் நிறைய படிச்சிருக்கேன். என்கிட்ட இத்தனை டிகிரி இருக்கு. எனக்கு தெரியாதது ஒன்னுமில்லைன்னு கர்வம் இருக்கா உங்களுக்கு அப்படின்னா அதை தூக்கி ஓரமா வைச்சிடுங்கள்._

_*நம்ம வாழ்க்கையில் கத்துக்குற முக்கால்வாசி விஷயங்கள் நம்ம பாட புத்தகத்தில் இருந்து வரதில்லை.*_

_ஒரு சிங்கத்தை நேருக்கு நேரா பாக்கும் போது என்ன பண்ணணும்னு எந்த பாட புத்தகத்தில் சொல்லி குடுத்துருக்காங்க. பித்தோகரஸ் தியரியை வைச்சி இதை சரி பண்ண முடியுமா?_

_*ஓடிடுன்னு மனசு சொல்லும். ஆனால் ஓடினால் கதை முடிஞ்சிடும். வைச்ச கண் வாங்காமல் சிங்கத்தையே பாக்கணும். நிக்குற இடத்தை விட்டு நகரக் கூடாது. முடிஞ்ச வரை உங்களை பெரிய உருவமா காட்டிக்கணும். இதுக்கு அப்பறம் சிங்கம் என்ன முடிவு பண்ணுதோ அது தான் உங்கள் வாழ்கையை தீர்மானிக்கும்(ஹிஹி).*_

_வாழ்க்கையிலே நான் எல்லாமே கத்து முடிச்சிட்டேன்னு ஒரு தருணமே கிடையாது. எப்போ டிவிஸ்ட் அண்ட் டேர்ன்ஸ் வருமுனே தெரியாது._

_*உலகத்திலேயே மிக நீளமான ஆண்டீஸ் மலையிலே ஒரு விமானம் விபத்துக்குள்ளாகுது. மைனஸ் முப்பது டிகிரி குளிரில் காப்பாத்த யாராவது வருவாங்கன்னு காத்து கிடக்குறாங்க அந்த விபத்தில் உயிர் தப்பியவர்கள். ஆனால் அரசாங்கம் அந்த விபத்தில் எல்லோரும் இறந்துட்டாங்கன்னு நினைச்சு தேடுதல் பணியை கை விட்டுடறாங்க. பசியோட பல நாட்கள் காத்திருந்தவர்கள் வேற வழியே இல்லை உயிர் தப்பிக்கணும்னு இறந்தவர்களின் உடலை சாப்பிட ஆரம்பிக்குறாங்க. இருபதாம் நூற்றாண்டின் மிக பெரிய சர்வைவல் ஸ்டோரி தான் இது.*_

_கம்ப்பர்ட் ஸோனை விட்டு ஏன் வெளியே வரணும்னு கேட்ப்பவருக்கான பதில் இது. கஷ்டங்களை பார்த்தவர்களால் சில கஷ்டமான நேரங்களில் தப்பித்துக்கொள்ள முடியும். கம்ப்பர்டாக இருந்தவர்களுக்கு அது கடினம்._

_*நான் ஒரு ஆண். நான் ஏன் சமைக்க கத்துக்கணும்னு சில பேர் கேட்க்கும் போது எனக்கு தோணும். அடுத்த வேளை உங்களுக்கு பசிக்குமா அப்ப நீங்களும் சமைக்க கத்துக்கணும். அது அத்தியாவசியமான ஒன்னுன்னு நான் நினைக்குறேன்.*_

_நான் மெரைன் இஞ்சினியரிங் படிச்சிருக்கேன்னு சொல்லுபவரிடம் முதலில் கேட்ப்பது உங்களுக்கு நீச்சல் தெரியுமான்னு தான். பெரிய பெரிய விஷயங்களை கத்துக்கிட்டோம்னு நினைக்குற நமக்கு பேசிக்கான வாழ்க்கைக்கு தேவையானது தெரியாமல் இருக்க கூடும். அந்த சின்ன விஷயம் வாழ்க்கையில் ஆபத்தான காலத்தில் கை கொடுப்பதாக இருக்கும்.*_

_நான் சொல்ல வர அறிவுரை, வாழ்க்கையிலே ஒவ்வொரு நிமிஷமுமே நாம ஏதாவது கத்துக்கிட்டே தான் இருக்கோம். ஏதாவது ஒரு சர்வைவல் ஸ்டோரியை கேட்க்கும் போது இந்த இடத்துல நான் இருந்துருந்தா என்ன பண்ணியிருப்பேன்னு தான் யோசிப்பேன். அந்த மாதிரி நேரங்களில் நாம வைச்சிருக்க டிகிரி, பணம் எல்லாம் ஒன்னுமில்லாமல் போயிடும். எல்லாமே எனக்கு தெரியும்ங்குற மன நிலையில் இருந்து வெளியே வந்து வாழ்க்கையிலே சின்ன சின்ன விஷயங்களை கூட கத்துக்கங்க. நீங்க எதிர்ப்பாக்காத நேரங்களில் கண்டிப்பாக உதவும்._

_*பொறுமையைவிட மேலான தவமுமில்லை.திருப்தியை விட மேலான இன்பமுமில்லை.இரக்கத்தை விட உயர்ந்த அறமுமில்லை.மன்னித்தலை விட ஆற்றல் மிக்க ஆயுதமில்லை…!*_

_தோல்விகள் சூழ்ந்தாலும். இருளை விளக்கும் கதிரவன் போல அதனை நீக்கி அடுத்தடுத்த வெற்றி படியில் கால் அடி எடுத்து வையுங்கள். முடியும் வரை அல்ல, உங்கள் இலக்கினை அடையும் வரை. இந்த விடியல் உங்கள் வாழ்விலும் விடியட்டும்…!_    

_*முக மலர்ச்சியோடும், நம்பிக்கையுடனும் எழுந்து புதிய நாளை துவங்க இறைவன் அருள் புரியட்டும்…!*_